Archief

Neem in je leven nooit meer mee dan je kunt dragen. Neem alleen dàt mee wat je de komende tijd nodig hebt. Een koffer die je al 5 jaar niet hebt open gemaakt, bevat waarschijnlijk niets waar je nog behoefte aan hebt.

De wereld om je heen draait altijd door, met of zonder jou. Soms zit het mee, soms niet. Wat kun je doen als je plotseling het gevoel krijgt dat alles tegen zit? Ik volg altijd deze 3 stappen: herkennen, accepteren en loslaten. Herken je emotie door alleen de aanleiding ervoor te benoemen. Acceptatie zet je mentale deuren weer open. Laat de aanleiding voor je slechte gevoel los, zodat je je kunt richten op acties voor de toekomst.

Jezelf (en anderen) accepteren zoals je bent is vooral vrede hebben met diversiteit. Tolerant zijn voor verschillen, en beseffen dat deze elkaar aanvullen. Het heeft ook een kern van niet-waarderen in zich: geen etiketjes plakken dat iets “goed” of “fout” is; hooguit dat jij er zelf zus of zo op reageert. Dat is iets heel anders dan toegeven aan gemakzuchtig niets doen, en excuses aanvoeren om maar niet de problemen in je leven aan te pakken. Je kunt het verleden accepteren, simpelweg omdat daar niets meer aan te doen is. Je toekomst echter, die heb je nog steeds in de hand!

Bijgaand YouTube filmpje is een prima voordracht over hoe zakelijke belangen leiden tot schaalvergroting, onverantwoorde productieomstandigheden, en het toevoegen van bestanddelen aan voeding die een soort van verslaving opwekken.

Ik moet erkennen dat de Corona-crisis ook wel positieve aspecten heeft. Sinds enige tijd ligt bij ons de sjoelbak permanent op de keukentafel. De sjoelbak als je leven, en jij die de schijven als intenties afvuurt op je doelen.

Wat mij verontrust is dat mensen zo enorm veel waarde hechten aan getallen. En dat je alleen maar mee mag doen in de discussie als je zelf ook gewapend bent met getallen, liefst nog dezelfde set als je gesprekspartner. Plotseling krijgt het woordje “normaal” een bijna mathematische betekenis.

Het zou helpen als men de begrippen mening en veroordeling van elkaar loskoppelt. Het èèn kan tot het ander leiden, maar ze zijn niet synoniem.
Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, maar geeft geen vrijheid om anderen te veroordelen als hun mening niet in jouw straatje past. Menselijkheid en onderling respectvolle communicatie moet altijd prevaleren boven formele taal of afgedwongen consensus.

Sleutelwoorden zitten vaak verpakt in een context die het geheel ogenschijnlijk wat neutraliseert. Je reageert op het triggerwoord, en de verteller kan altijd zeggen dat het woord niet uit z’n context gehaald mag worden.

Omkeerbaarheid is als toets-vraag een belangrijke strategie om de juiste balans te vinden bij het beoordelen van situaties. Het voorkomt tunnelvisie, polariserend gedrag, en een al te gemakkelijk ingenomen positie vanuit je comfortzone.

Als het voor jou goed voelt, verwerkelijk dan jouw ambities. Zorg ervoor dat je niet probeert louter en alleen aan de verwachtingen van anderen te voldoen. Vooral andermans ambities kunnen verstikkend werken als jou daarin een rol wordt toebedacht.

De laatste decennia zien we een toename van publieke aandacht voor gezondheid. Verscheidenheid verdwijnt. Binnenkort hebben we allemaal dezelfde gezonde genen. De langetermijneffecten van dit snelgroeiende systeem zullen aantonen in hoeverre we al gevangenen zijn van deze #OngezondheidsEconomie.

Het is ons hoogste ideaal: maximale keuzevrijheid hebben en zelf weten wat goed voor je is.
Alsof je een menukaart voor jouw leven hebt met alle mogelijkheden die er zijn. Wat overblijft na jouw keuze verdwijnt in een anoniem afvalbakje.
Dat past in een tijd waarin individualisme ongebreideld groeit ten koste van verantwoordelijkheidsgevoel voor het wel en wee van anderen. Opofferen doe je alleen maar voor eigen gewin, of omdat je naasten daar op termijn profijt van kunnen trekken. Je moet er zogezegd meer uithalen dan je erin steekt.

Maar ik stel mezelf vaak de vraag: zijn we echt zo vrij?

Het woord “Ego” heeft de laatste decennia een wat negatieve bijsmaak. “Een groot ego hebben” of “je ego laten strelen” duidt op een overdrijving van het belang wat iemand aan zichzelf hecht. Als iemand egocentrisch is, heet het dat hij alleen zijn eigen belangen nastreeft, en zichzelf schaamteloos in het middelpunt van zijn wereld plaatst. Is zo iemand bovendien ook nog egoïstisch, dan laat hij anderen lijden door selectief geen rekening met hen te houden, hun gevoelens of belangen.

Toch geven we iemand die teveel aan anderen denkt en zichzelf wegcijfert de goede raad om een “gezonde dosis egoïsme” te kweken. Iemand die helemaal verloren raakt in de complexiteit van de gemeenschap moet “zichzelf meer centraal stellen” bij zijn besluiten en overwegingen. Met dit soort adviezen kan iemand minder kwetsbaar en bewuster door het leven gaan.

In de veranderingen van de komende tijd zal technologie haar verantwoordelijkheid niet kunnen ontlopen. De technicus en de technoloog zullen vaker met gewetensvragen worden geconfronteerd over kosten, praktisch nut en invloed op de aarde en de kwaliteit van onze leefwereld, en daarover bewuster transparant en openhartig moeten communiceren.

De Coronapandemie is een unieke gebeurtenis op de wereld, zo’n beetje als de afgelopen Wereldoorlogen (en heeft er ook wel wat van weg).